พวกเรา มีประสบการณ์จริง เรื่องสยองวิญญานหลอน มาฝากเพื่อนพ้องๆที่ชอบอ่านเกี่ยวกับเรื่องหลอนนึ้เป็นกระทู้แรก แม้บกพร่องอย่างไรจำต้องขอโทษด้วยนะจ้ะ
สยดสยองวิญญานหลอน แขกไม่ได้รับเชิญเจ้ากรรมนายเวร
เราเป็นคนภาคอิสาน จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งทางภาคอิสาน พอเพียงเรียนจบพวกเราได้มีโอกาสมาดำเนินการที่ โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งที่จังหวัดสมุทรปราการ สถานที่เรียนมีหออาจารย์อยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่อยู่ข้างหลังโรงเรียน หมู่บ้าน นี้ใหญ่มากมีตรอกจำนวนมาก ซึ่งห้องเช่าครูจะอยู่ระหว่างซอยที่ 17-19 หอมีสองชั้น
พวกเราได้ห้องด้านล่างห้องลำดับที่สอง หลังห้องเราเป็นบ้านร้างไม่มีคนพักอาศัย ต้นไม้ขึ้นรกมาก ต้นหญ้าวัชพืชขึ้นปกคลุมรอบๆบ้าน แล้วก็ที่สำคัญร้านขายของชำอยู่ไกลมาก ถ้าหากจำไม่ผิดน่าจะอยู่ซอกซอย 3 เวลาไปชื้อของก็ยืมรถจักรยานพี่ที่หอ
เรา ถูกใจขี่จักรยานออกมาชื้อของเวลา 20.00-21.00 บ่อยๆ วันแรกที่เราขี่จักรยานเพื่อไปชื้อของเราปั่นไปซอยที่ 19 ปั่นไปไม่ถึงครึ่งซอกซอยก็มีสุนัขไล่กัดอย่างจริงจัง รวมทั้งเห่า มันน่าสยองมากมาย วันถัดมาเราก็ปั่นจักรยานไปชื้อของอีกแต่ต่อไปนี้พวกเราเปลี่ยนแปลงซอกซอย เป็ซอยที่ 18 ปรากฏว่าไม่ได้ต่างอะไรจากซอกซอยที่ 19 เลย วันต่อมาเราก็ขี่จักรยานไปชื้อของอีกพวกเราปั่นตรอกที่ 17 เวลาที่ปั่นไปก็มีความคิดว่าจะเป็นอย่างกับ 2 ซอกซอยก่อนหน้านี้ที่ผ่านมาไหม ปรากฏว่าทุกสิ่งเงียบกริบ ไม่มีสุนัขออกมาไล่กัดสักตัว
เห่าก็ไม่มีบรรยากาศสองข้างทางเป็นเท้าว์เฮ้าท์สองชั้น มัดูรกร้างต้นไม้ขึ้น ใบไม้หล่นในรอบๆเท้าว์เฮ้าท์ มีคนอาศัยอยู่แค่ไม่กี่ข้างหลัง ทำให้ดูวังเวงมากมาย แม้กระนั้นเราก็ไม่ได้คิดอะไรเนื่องจากพวกเรารู้และเข้าใจดีแล้วว่าตรอกนี้ไม่เป็นอันตราย หลังจากนั้นมาเราก็ปั่นจักรยานผ่านที่ตรอกนี้ประจำ
เข้าเนื้อหากันเลยนะ จ้ะ วันหนึ่งตอนที่เรากำลังนั่งเล่นเกมส์อย่างบ้าส์ เสียง msn ดังขึ้นเพื่อนฝูงพวกเราทักมา บอกว่าให้เปิดกล้องคุยกัน เราก็เลยหยุดเล่นเกมส์แล้วเปิดกล้องคุยกับเพื่อนพ้อง ตอนนั้นคงจะเย็นมากมายล่ะ เราเปิดไฟในห้องไว้ ไฟตรงอื่นยังไม่ได้เปิด (เราลืมบอกไปพวกเรานั่งเล่นคอมที่โต๊ะ เบือนหน้าไปที่บานเกล็ด ด้านหลังเราเป็นเตียง
พวกเราเปิดประตูหลังห้องและประตูห้องสุขาไว้ ประตูทางเข้าจะตรงกับประตูส้วมพอดิบพอดี ) ฝั่งสหายมีกันอยู่ 5-7 คน สหายถามว่าอยู่กับผู้ใดกันแน่ พวกเราบอกว่าคนเดียว พร้อมทั้งหมุนกล้องให้เพื่อนดู คุยกันได้สักพักเราเลยบอกเพื่อนว่าจะไปเข้าห้องน้ำ พูดเสร็จพวกเราก็ลุกไปเข้าห้องสุขาพอกลับมาปรากฏว่าเพื่อนฝูงปิดกล้องไป แล้ว เราเลยถามว่าปิดเพราะเหตุใด เพื่อนพ้องเลยถามคำถามว่าอยู่กับคนใดกันแน่ เราพูดว่าอยู่ตามลำพัง เพื่อนก็ถามย้ำอีกว่าอยู่กับผู้ใดกัน พวกเราก็นืนจนถึงว่าอยู่เพียงลำพังจริงๆแล้วก็เพื่อนพ้องก็พูดว่าในเวลาที่เราไปเข้าห้องสุขา กล้องค้างตรงหน้าห้องน้ำแล้วเหงพวกเรากำลังจะออกเดินทางไปเข้าสุขามองเห็นหญิงคนหนึ่ง
ผมยาวใส่เสื้อสีขาวและกางเกงสีเทา พวกเราไม่เชื่อที่เพื่อนฝูงกล่าว สหายส่งรูปมาเป็นหลักฐาน ส่งพวกเราก็ชี้แจงไม่ได้เหมือนกันว่ามันเป็นยังไง เรามีรูปให้เพื่อนๆได้พินิจด้วยนะจ้ะ
ขอย้ำนะจ้ะไม่มีการตัดต่อใดๆก็ตามทั้งสิน พอเพียงตื่นเช้ามาเราไปทานข้าวที่ร้านค้าป้า ด้านข้างหอ ด้วยความที่ต้องการรู้เลยถามเอารูปให้ป้ามอง ป้ามองได้ครู่หนึ่งก็ส่งให้คนภายในร้านค้าข้าวดูบ้างทุกคนต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า เพศหญิงคนนี้ คุณเป็นคนภาคอิสานมาปฏิบัติงานที่จังหวัดสมุทรปราการพร้อมทั้งแฟนของคุณ คุณดำเนินการก่อสร้างสักที่ในจังหวัดนี้
สัมผัสประสบการณ์ขวัญผวากับบ้านผีสิงญี่ปุ่น! | เที่ยวประเทศญี่ปุ่น JNTO
คุณพักที่เท้าว์เฮ้าท์ตรอก 17 อยู่กันคนไม่ใช่น้อย แฟนเธอเป็นคนเฒ่าหัวงู มีเมียน้อยและไม่ค่อยกลับมาหาคุณ เธอทำเป็นแค่รอคอยและก็คอนนี้เธอท้อง วันหนึ่งแฟนคุณกลับมา เธอบอกเขาท้อง แต่ว่าแฟนของคุณบอกให้เธอไปทำแท้ง แต่ว่าคุณไม่ยินยอม แฟนของคุณเดินออกจากบ้านไปและไม่กลับมาอีกเลย เรื่องราวสยองขวัญ มันทำให้เธอฆ่าตัวตาย วันถัดมาเพื่อนพ้องๆของคุณออกไปทำงานกันหมดเหลือเธอคนเดียว
เธอบอกว่าป่วยอยากพัก เพื่อนๆก็ไม่แอ๊ะจิตใจอะไร พอเพื่อนออกไปได้สักระยะ คุณก็ผู้คอฆ่าตัวตายในเท้าว์เฮ้าท์นั้น กว่าเพื่อนจะรู้ก็ในเวลาที่กลับจากดำเนินการแล้ว สหายของเธอเลยนำศพคุณกลับไปยังย้านเกิดของคุณ ภายหลังที่คุณตายไปได้ไม่นาน เรื่อง ผี เล่า คุณเฮี้ยนมาก หลอกคนที่อยู่ในแถวโน่นบ่อยมากจนถึงคนภายในซอยเริ่มทยอยย้ายไปครั้งละข้างหลัง จนเหลือเพียงไม่กี่ข้างหลัง
ป้าพูดว่าคุณเพิ่งหยุดเฮี้ยนไป 3 เดือนที่แล้วน่าเราจะมาอยู่ เราก็ไม่ได้คิดอะไร เราดำรงชีวิตดังเดิม ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จากนั้นไม่นานวันนั้นเป็นวันหยุดหลายวัน เรื่อง ผี เล่า ครูที่หอกลับบ้านกันหมด เหลือเพียงแค่พวกเราคนเดียว ในตอนที่เราเล่นเกมส์อยู่คงจะห้าโมงเย็น พวกเราได้ยินเสียงคนตีประตูส้วม ปัง ปัง ปัง เสียงดังมากมาย มันดังมาจากห้องเราเอง พวกเราได้ยินเราก็สะดุง สะดุ้งมาก แม้กระนั้นก็ทำเป็นทองไม่รู้ร้อนอะไร
หลายวันผ่านไปในขณะที่พวกเรานอนอยู่ พวกเราได้ยินเสียงคนเดินในห้อง เดินไปมา เราก็ทำเป็นไม่ได้ยินแล้วนอนต่อ แล้วก็ก่อนนอนคืนวันหนึ่งพวกเราบอกออกไปว่า ถ้ามีจริง เก่งคืนนี้ยอกสลากกินแบ่งด้วยเข้าฝันก็ได้ แล้วอยากได้อะไรก็จะให้ กล่าวออกมาด้วยความโมโหไม่ทันได้คิดอะไร แล้วเราก็หลับไป
ฝันว่าเห็น ตัวเองนอนอยู่บนเตียงแล้วได้ยินเสียงกร็อกแกร็ก ที่บ้านเกร็ดประตูข้างหลังห้อง แล้วพวกเราก็หันไปดู เห็นเป็นมือเหี่ยวเฉาๆมีเล็บยาวมากมาย กำลังเอามือเข้ามาในบานเกร็ด ด้วยความที่ตกใจคิดว่าเป็นมิจฉาชีพ เลยลุกจากที่นอนแล้วไปจับมีดมาฝันที่มือนั้น เราได้ยินเสียงกรี๊ดร้องครู่หนึ่งก็หายไป แล้วได้ยินเสียงคนทุบประตูอยู่หน้าห้องแล้วเสียงก็เงียบ
ครู่หนึ่งเห็นเป็นเงาดำๆรูปร่างเพศหญิงผมยาวยืนอยู่ปลายเตียงแล้วกล่าวว่า อยากได้ลอตเตอรี่ไม่ใช่หรอ พวกเราตอบว่าใช่ เพศหญิงคนนั้นเลยให้สลากกินแบ่งมาสองตัว เพียงพอเราตื่นมาเวลาเช้าโทรให้น้องชื้อให้ เราก็ชื้อนะ 5 บาท พวกเรารังเกียจเล่นหวย พอเพียงวันหวยออกปรากฏว่าถูก พวกเราโทรไปพบน้อง น้องบอกว่าลืมมิได้ชื้อให้ เราก็ไม่ได้อะไร จากนั้นเราก็ลืมประเด็นนี้ไปเลย
ช่วงนั้นเราไม่ อยากกลับบ้านขนาดมีวันหยุดติดต่อกันหลายวันเรายังไม่กลับ พอเพียงไปดำเนินการพี่ที่สถานศึกษาทักว่า เพราะเหตุไรช่วงนี้มองคล่ำๆหน้าหมองจัง โดนของหรือป่าว เรื่อง ผี เล่า เราก็พูดว่าไม่หรอกมั้ง ช่วงโน่นเราป่วยบ่อย เป็นๆหายๆมีอยู่วันหนึ่งอยู่ๆเราต้องการกลับบ้านขึ้นมาสะถ้าอย่างนั้น พวกเราเดินไปหาพี่บอกว่าต้องการกลับไปอยู่ที่บ้าน พี่เลยบอกว่ากลับด้วยกันไหม พี่จะกลับพอดิบพอดี พรุ่งนี้ไปพร้อม เราก็ตอบตกลงเพราะมีเพื่อนพ้องกลับ
เพียงพอ ไปถึงที่หน้าบ้านคุณยายถามคำถามว่าทำไมผอมจัง น่าดูคล้ำมากมาย สักครู่พรุ่งนี้พาไปวัด ตื่นตอนเช้ามายายพาไปวัด วัดนี้เป็นวัดป่าและก็เป็นที่นับถือของคนภายในพื้นที่ พอเพียงเดินเข้าไปในศาลา พระพูดว่าโยมพาคนใดกันแน่มาด้วย พวกเราก็หันหลังกลับไปมองก็ไม่มีผู้ใด พระพูดว่าโยมนั้นแหละ มีคนตามมาด้วย พวกเราเลยหยั่งท่าทีพระรูปนั้นว่าที่ตามมาเป็นเพศชายหรือเพศหญิง
ท่านตอบว่าเป็นเพศหญิง พวกเราถามคำถามว่าแล้วตามมาจากไหน ท่านตอบว่าตามมาจากสถานที่ทำงาน เราถามว่าแล้วเขาต้องการอะไร ท่านตอบว่าแล้วโยมบอกอะไรกับเขาไว้ล่ะ เราก็นั่งคิดสักพักก็บอกขึ้นมาว่า อยากได้อะไรก็จะให้ ท่านเลยบอกว่านั่นแหละที่เจาตามโยมมา เจ้ากรรมนายเวรโยม นะ
เราถามว่า แล้วเขาอยากอะไรท่านเลยพูดว่าเขาปรารถนาชีวิตของโยม ดีนะที่ดวงยังไม่ถึงคาด ป่วยไข้หลายครั้งใช่ไหมพวกเราตอบใช่จ้ะ ท่านกล่าวว่าไม่แปลกหรอกก็เขาไปไหนมาไหนกับโยมตลอด ยานถามพระว่าพอเพียงมีทางแก้ไหม ท่านเลยตอบว่ามี แต่จำเป็นต้องทำข้างในสามวันไม่อย่างนั้นตาย ไปรดน้ำมนต์ 7 วัดข้างในวันเดียวจำเป็นต้องได้ 7 วัด และก็จำเป็นต้องทำข้างใน 3 วันนี้เพียงแค่นั้นแล้วเขาก็จะไม่มากวนอีก
เรากับคุณยายก็กลับบ้าน พอเพียงตื่นเช้ามาตากะยายพาไปรดน้ำมนต์ เรื่องผี 7 วัดต่อจากนั้นมาเราก็ไม่เคยเจอเธออีกเลย